Kurs na prawa jazdy

Kurs na prawo jazdy trwa kilkanaście tygodni i obejmuje cześć teoretyczną oraz praktyczną naukę jazdy. Ważne jest, aby wybrać odpowiedni ośrodek szkoleniowy, ponieważ jest ich teraz na rynku niezliczona ilość. Każda szkoła jazdy ma przydzielony odpowiedni numer wydawany przez starostwo powiatowe. Na tej podstawie możemy sprawdzić legalność działania takiej szkoły. W wyborze najlepiej kierować się ilością pozytywnie zdanych za pierwszym razem egzaminów przez byłych kursantów. Dana szkoła jazdy powinna mieć swoją salę wykładową z ławkami i stolikami dla każdego. Oprócz tego obowiązkowe są różnego rodzaju pomoce dydaktyczne, takie jak tablice poglądowe oraz filmy wideo, ponadto folie na prompter, diapozytywy i odpowiednie programy komputerowe. Filmy powinny pokazywać podstawowe czynności kontrolno-obsługowe, zasady kierowania pojazdem, zasady bezpiecznego poruszania się w ruchu drogowym i zasady udzielania pierwszej pomocy.

Na jednym kursie nie powinno być więcej niż dwadzieścia osób . Ponadto placówka powinna mieć własny plac manewrowy, aby można było pokazać i przećwiczyć z kursantami wszystkie manewry, a przede wszystkim te, które są wymagane przez egzaminatorów. Posiadanie przynajmniej jednego samochodu osobowego oraz motocykla również jest wymagane. Jak inaczej kursanci nauczą się poprawnego kierowania pojazdem. Po ukończeniu kursu powinniśmy być gotowi do samodzielnej jazdy po ulicach naszego kraju. Ilość godzin jazdy na kursie jest ustalona ustawowo i nie można jej zmniejszyć, jeśli więc instruktor naciska aby dokupić godziny jazdy, robi to nielegalnie i nie musimy się na to zgadzać.

Po ukończeniu kursu ośrodek musi wydać nam zaświadczenie, ponieważ tylko na podstawie tego dokumentu zostaniemy zakwalifikowani do państwowego egzaminu. Oprócz naszych predyspozycji i umiejętności tylko od instruktora zależy to czy zdamy egzamin za pierwszym razem. Jeśli dana szkoła jazdy zatrudnia doświadczonych nauczycieli, z duża kulturą osobistą i odpowiednim podejściem do zdającego, wtedy nie musimy się martwić. W środowisku jest powiedzenie dotyczące instruktorów, którzy dobrze uczą. Jeśli o kimś chodzi pogłoska, że nauczyłby jeździć nawet kamień, to wówczas możemy śmiało zdecydować się na danego instruktora.

Kręcimy i nas przekręcają

Handlarze używanymi pojazdami bardzo często kręcą. Kręcą dosłownie i w przenośni. Oczywiście mowa o podkręcaniu licznika. Najdziwniejsze, że wszyscy doskonale o tym wiedzą i jednocześnie nie chcą o tym pamiętać w chwili kupowania używanego pojazdu. Proceder nabrał takiego karykaturalnego rozmiaru, że dzisiaj trudno jest sprzedać samochód czy motocykl z jego naturalnym, prawdziwym przebiegiem. Polska słynie w Europie jako kraj ludzi posiadających najstarsze pojazdy z najmniejszym przebiegiem. Oszukane liczniki są w autach, są w motocyklach. Podkręcone motory znajdziemy na giełdzie (tu trudno znaleźć inny) oraz w autoryzowanym salonie. Wydawać się może, że do wykrycia niektórych ewidentnych przekrętów licznikowych wystarczą podstawy matematyki i zdrowy rozsądek. Można założyć, że motocyklista przejeżdża rocznie około 10 tysięcy kilometrów. Zatem 10-letni motocykl powinien mieć wykręcone 100 tysięcy kilometrów. Nie znajdziemy takiego egzemplarza. Nie ma ich na giełdach
motocyklowych nie ma w serwisach internetowych. Maszyny 10-letnie mają przebieg 25-30 tysięcy kilometrów lub jeszcze mniejszy. Oznaczałoby to, że przyjmując 6-cio miesięczny sezon motorowy, taki motocykl był śmigany 16 kilometrów dziennie. Jego właściciel pewnie tylko po papierosy nim jeździł. Nie chce się wierzyć, że ktokolwiek kupuje takie brednie. W przypadku auta można jeszcze dorobić legendę o żonie, babci, teściowej. Jak to przełożyć na ścigacza? Motocykl kupiła moja babcia, dbała o niego i do tego mało jeździła dlatego po 15 latach ma wykręcone 15 tysięcy kilometrów. Prawda jest taka, że wszyscy bierzemy udział w tym cyrku. Sprzedający podkręca licznik, a kupujący bierze taki motocykl i odlicza sobie koszt podkręcenia, który musiałby ponieść za 3-4 lata, gdy będzie się maszyny pozbywał od ceny, którą dziś musi płacić. Nie ma sensu zadawać pytania, czy nie można by tak raz uczciwie. Kręcenie jest silniejsze od nas.

Najsmutniejsze w tym jest to, że współczesne silniki motocyklowe bez problemu wytrzymują 200 tysięcy kilometrów i tak naprawdę wiedza o faktycznym przebiegu jest potrzebna aby szacunkowo ustalić potrzeby serwisowe hamulców, łańcucha, sprzęgła, łożysk itp. Niestety w Polsce nigdy tego nie będziemy wiedzieli śmigając na gruchotach z 10 tysięcznym przebiegiem.

Transport samochodowy i jego środki transportu

Transport samochodowy to najbardziej powszechna i popularna forma transportu w obecnych czasach. Transport ten stanowi jedną z ważniejszych gałęzi transportu, w której zarówno ludzie jak i ładunki przemieszczają się po drogach lądowych przy zastosowaniu kołowych środków transportu. Gałąź transportu samochodowego posiada najbardziej rozbudowaną i rozwinięta infrastrukturę ze wszystkich form transportu. Odgrywa znaczącą rolę zarówno w przypadku przewozu pasażerów jak i zwykłych ładunków, a jego ogromną zaletą jest możliwość dowiezienia bezpośrednio do miejsca przeznaczenia, co w przypadku pozostałych rodzajów transportu jest wręcz niemożliwe. Jak każda gałąź transportu posiada liczne środki transportu wykorzystywane w całym procesie. Podstawowa klasyfikacją środków transportu samochodowego jest podział na środki przeznaczone do przewozu ładunków oraz środki przeznaczone do przewozu ludzi. Należy przy tym jednak pamiętać, iż środki przewożące ludzi posiadają wydzieloną przestrzeń do przewozu ładunków. Podział ten nie uwzględnia pojazdów, które przystosowane są zarówno do przewozu ludzi jak i towarów. Inny podział środków do transportu ludzi mówi o środkach transportu indywidualnego oraz zbiorowego. Do grupy indywidualnych środków transportu można zaliczyć motocykle, rowery, skutery czy samochody osobowe, a także taksówki, które stanowią bardzo specyficzną formę transportu indywidualnego. Do grupy transportu zbiorowego należy zaliczyć autobusy, autokary i trolejbusy. W przypadku środków do przewozu ładunków należy wymienić przede wszystkim wszelkiego rodzaju samochody dostawcze, samochody ciężarowe oraz ciągniki.

Obecnie wyróżnia się trzy technologie przewozu ładunków, a mianowicie uniwersalną, specjalizowaną oraz zunifikowaną. W zależności od przewożonego ładunku i dopasowaniu pojazdu do jego przewożenia, poszczególne środki transportu różnią się swoją budową. Ma to na celu zapewnienie maksymalnego bezpieczeństwa oraz wygody przewożenia konkretnego ładunku. Kolejne klasyfikacje dzielą środki transportu na pojazdy silnikowe oraz pojazdy, którego silnika nie posiadają (na przykład przyczepy). W ciągu lat transport drogowy znacznie się rozwinął i jest powszechnie wykorzystywany na terenie naszego kraju oraz za granicą. W znacznym stopniu wpłynął na to także rozwój infrastruktury drogowej, która jest niezbędna w przypadku transportu samochodowego.

 

Motocykl bez prawa jazdy

Syn prosi – tata kupuje. Niezła Honda, 125-ka zarejestrowana jako motorower. Warto pomyśleć i wyobrazić sobie, że nasza pociecha będzie jechała na tym do gimnazjum z prędkością 150 kilometrów na godzinę. Oczywiście będzie bez żadnych zabezpieczeń, odpowiednia zabezpieczająca odzież mogłaby przecież wzbudzić podejrzenia rodziców, którzy sfinansowali synkowi „motorowerek”. Proceder rejestrowania motocykli jako motorowery jest powszechny. Specjaliści szacują, że co 10 motorower w praktyce jest motocyklem. Wszędzie można znaleźć reklamy w stylu „110 ccm bez prawka”. Nie ma też trudności, żeby w sieci zapoznać się z najnowszymi modami i trendami dotyczącymi przeróbek. Handlarze zarzekają się, iż sprzedając pojazdy o większych pojemnościach, a z dokumentami motoroweru, wymagają od klienta podpisania oświadczenia o świadomości dokonanej modyfikacji oraz o ich wiedzy na temat obowiązku zgłoszenia tej modyfikacji drogą urzędową, co oczywiście skutkowałoby przekwalifikowaniem „motoroweru” na „motocykl”. Dzięki temu sprzedawca jest zabezpieczony, a na ulicach jest coraz więcej nieprzygotowanych dzieciaków na motocyklach. W myśl praw natury, przeżyją najsprawniejsi.

Warto wiedzieć czym różni się motocykl od motoroweru w sensie prawnym. Zgodnie z prawem o ruchu drogowym „motocyklem jest pojazd samochodowy jednośladowy, lub wielośladowy jeżeli ma boczny wózek” , „motorowerem jest pojazd jednośladowy lub dwuśladowy zaopatrzony w silnik o pojemności skokowej nieprzekraczającej 50 centymetrów sześciennych, którego konstrukcja ogranicza prędkość jazdy do 45 kilometrów na godzinę”. Kto może kierować takimi pojazdami zgodnie z prawem? Do kierowania motocyklem potrzebne jest prawo jazdy, które można otrzymać po ukończeniu 18-tego roku życia. Motorowerem można kierować na mocy karty motorowerowej, którą można uzyskać kończąc 13 lat! W czasie kontroli w warunkach drogowych, policjant ma uprawnienia do zatrzymania dowodu rejestracyjnego oraz skierowania kierowcy na badanie techniczne pojazdu. Powodem do podjęcia takiego działania, może być zarówno przekroczenie prędkości 45 km/h, jak też stwierdzenie, iż tabliczka znamionowa wybita na silniku jest nieodpowiednia dla kryteriów motoroweru. Pamiętajmy, iż policjant ma prawo skierować na badania techniczne na podstawie niepewności dotyczącej stanu technicznego.

Akcesoria i sprzęty niezbędne do uprawiania sportu motocyklowego

Żużel to odmiana sportu motocyklowego, która wymaga odpowiedniego wyposażenia sportowca w jeździe na torze żużlowym. Motocykl to podstawa każdego żużlowca. Lecz nie jest to zwykły motor, lecz specjalnej konstrukcji, przeznaczony tylko i wyłącznie do wyścigów. Nie posiada on skrzyni biegów ani też hamulców. Również nie ma żadnych oświetleń w swej budowie. Z racji, że wyścigi żużlowe odbywają się w kierunku lewym, czyli odwrotnym do ruchu wskazówek zegara, ów motocykl jest także do takiej jazdy przystosowany. Ważnym elementem wyścigu jest pokonywanie łuków ślizgiem kontrolowanym, dlatego motocykle są tak skonstruowane, aby było to możliwe do wykonania.
To, jaki motocykl jest i jakie kryteria ma spełniać określa regulamin sportu żużlowego. Silniki motocykli w żużlu klasycznym mogą mieć pojemność do 500cm3, a ponadto muszą posiadać układ wydechowy określony w przepisach Międzynarodowej Federacji Motocyklowej (FIM), których limit głośności jest dozwolony do 98dB, ale musi być oryginalny – niedozwolone są, bowiem jakieś ulepszenia czy modyfikacje. Motocykl żużlowy może mieć tylnią oponę dowolnej marki i dowolnego typu, ale musi posiadać ważną homologację FIM na dany rok, i nie może być z żaden sposób modyfikowana. Ponadto musi być wyposażony w deflektor, który jest niejako odchylaczem umieszczonym za tylnym, kołem, aby pełnił funkcję błotnika. Motocykl nie może być lżejszy niż 77kg. W czasie zawodów, uczestnik nie może korzystać z innego motocyklu, niż ten, jaki zgłosił w karcie zgłoszeniowej.
Żużel to stosunkowo niebezpieczny sport. Nie spełnienie wymagań określonych w regulaminie i stosownych przepisach może spowodować niedopuszczenie lub wycofanie zawodnika z wyścigu. Albowiem nieodpowiednia konstrukcja motocyklu lub jego stan może zagrażać bezpieczeństwu życia i zdrowia współzawodników jak i samego kierowcy. Dlatego regulamin jest rygorystycznie przestrzegany na każdych zawodach żużlowych w każdym kraju, aby uniknąć w ten sposób lub w dużym stopniu zmniejszyć ryzyko, jakie towarzyszy w uprawianiu tegoż sportu.